اتحاد و اتفاق پرینت

 

 

 

اتحاد و اتفاق

اتحاد از صفات نیکو و پسندیده است و بسیار روشن است که اگر نیروهای کوچک با هم جمع شوند بر هر نیروی دیگر مسلط می گردند و به عبارتی با اتحاد و اتفاق بر همه مشکلات می توان فائق آمد.

بشر در زندگی انفرادی به راحتی نمی تواند زیست کند زیرا مدنی با لطبع است و در زندگانی اجتماعی هم نمی تواند مسئولیت همه کارها را بعهده بگیرد.زیرا استطاعت و طاقت آن را ندارد، ناگریز برای بلندکردن بارگران زندگی اجتماعی باید اتحاد و اتفاق داشت.

اتحاد و اتفاق یکی از برترین نیازهای هر جامعه و ملتی است و یکی از زیباترین واژه ها واژه وحدت و برادری است.پیامبر اکرم (ص) مهاجرین و انصار را به میثاق اخوت و عقد برادری فراخواند و بدین سان گل بانک وحدت برای نخستین بار در فضای مدینه طنین افکندو عطر دل انگیز آن مسلمانان را مدهوش خویش ساخت.سنگ زیرین اتحاد و همبستگی نهاده شد و ارزشهای متعالی آن جانشین ارزشهای پوچ و خیالی و جاهلی آن زمان شد.

چه خوش بود آنروزهایی که اصحاب پیامبر (ص) با همه نظر های متفاوتی که با یکدیگر داشتند گرداگرد شمع وجود آن نور مقدس حلقه می زدند و از شجره نبوت نور هدایت را اقتباس می کردند.چه صفا بخش بود محفل هایی که در مسجد النبی (ص) تشکیل می گردید و چه معطر بود، نسیم وحدت امت در آن عصر که از مُشک وحی بر پیکرامت می وزید.

از زمانی که خورشید فروزان اسلام بر سرزمین سرد و جاهلیت دمیده و سپیده صبح امید افق زندگی جاهلی را گرمی و روشنایی بخشیده نغمه توحید کران تاکران را در نور دید و اقوام و قبایل پراکنده را متحد و منسجم ساخت.این همه به برکت میلاد نور ، پیام آور توحید ، رسول وحدت ، حضرت ختمی مرتبت محمد (ص) بود که با بعثت خویش ، شعار برادری و پیمان اخوت را برای جوامع بشری به ارمغان آورد.

بزرگترین دست آورد رسول اکرم (ص) ایجاد الفت و اتحاد در میان مردمی متفرق و پراکنده بود مردمی که بواسطه تعصبات جاهلی به جان هم افتاده و در حال سقوط بودند.

بدون شک عزت و سربلندی هر ملت در اتحاد و همبستگی آنهاست.با گذر و نظر به ژرفنای تاریخ انسان و مروری عبرت آموز بر احوال ملتهای پیشین ، نقش بالنده و نیروی سازنده اتحاد و یگانگی در مجد و عظمت و عزت جوامع بشری بخوبی نمایان می شود.

بنابراین تعالی و ترقی در سایه زندگانی اجتماعی است، نه در زندگی فردی،زیرا فرد نهایت سعی و عملش در تنزیه و تهذیب نفس خویشتن است، اگرچه این کمال هم در جامعه باید حاصل شود،ولی فرد اجتماعی اول خود را مهذب می کند و پس از ان دیگران را به کمال می رساند که سعدی می گوید:

صاحبدلی به مدرسه آمد زخانقاه، بشکست عهد صحبت اهل طریق را

گفتم میان عالم و جاهل چه فرق بود تا اختیار کردی از ان این طریق را

گفت آن گلیم خویش برون می کشد زآب وین سعی می کند که بگیرد غریق را

 

دکتر رضا محمودی

رئیس مؤسسه آموزش عالی هنر و معماری کمال الملک نوشهر

 
نظر جدید جستجو
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
عنوان:
قالب نوشته:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.